Wat als het zonnig was geweest tijdens de Gentse Feesten? Wat zou je doen als je je benen verliest in een vreselijk ongeluk? Of als je helemaal verlamd was, zou je nog willen leven? Wat als je een superkracht mocht kiezen, welke zou het zijn? Had je 10 miljoen, wat zou jij dan doen (allemaal in koor: een feestje bouwen en je geld opdoen). Wat als rood groen was en groen rood en oranje pimpelpaars? Wat als zelfstandigen ambtenaren waren? Wat doe je als morgen de laatste dag van je leven is? Wat als we elkaar hadden leren kennen op café? Wat als ik het stofzuigen deze keer oversla (het wordt toch weer vuil)? Wat als de hominiden nooit het nut van hun opponeerbare duim ontdekt hadden? Wat als je je baas eindelijk vertelt dat hij keihard uit zijn bek stinkt? What if god was one of us? Wat als de ijskappen smelten door de opwarming van de aarde, het waterpeil stijgt en Brugge onder water loopt? Blub blub. Wat als je ongeneeslijk ziek zou zijn (en zou je 't willen weten)? Wat als er buitenaards leven in het heelal is? En wat als ze het op ons gemunt hebben?
Wat als alles anders was en niets hetzelfde?
En nu komt de lastigste. Wat als alles exact is zoals het is? Wat doe je dan? En opgepast, deze strikvraag laat geen grootspraak toe, geen gewaagde hypothetische reacties. Geen should've would've could've. Geen excuses en nergens om je te verstoppen (...7 ...8 ...9 ...10, wie niet weg is, is gezien!).
Wat als je straks gaat slapen, en bij het opstaan blijkt dat alles is wat het is?
De queeste naar het perfecte Gentse koffiehuis en andere koffiegerelateerde kwesties, oftewel project Witawitac.
vrijdag 5 augustus 2011
maandag 16 mei 2011
donderdag 5 mei 2011
maandag 20 december 2010
Koffiesapje
Yum yum vanaf nu brengt de koffieplant ons niet enkel zijn caffeïn goodness via de bonen, maar ook via de bessen! Voor diegen onder jullie die, net als ik, meteen denken: "where can I get O.N.E.?" heb ik wat slecht nieuws: voorlopig valt het goedje enkel te krijgen in de VS...

Read more? Klikken dan.
Strangest Coffee Spinoff
In case you just can't get enough coffee from coffee, here's a way to drink it as juice. Drawn from the berry that houses the green coffee bean, this juice is sweetened slightly with strawberry puree. If you want to eat your coffee too, Caffe Acapella makes the world's only coffee bar, which looks like chocolate but is made from coffee.
Read more? Klikken dan.
vrijdag 17 december 2010
Koffie thuis
Ah, heerlijk. Een dagje van thuis uit werken. Even geen collega's die 'gewoon kort iets moeten vragen' en dan een halfuur blijven doorbomen (ook al vraag je of ze over een uurtje terugkomen omdat je dringend iets moet afwerken). Geen (of minder) telefoontjes. Geen lawaai van bureaugenoten die overleggen. Niemand die, wijzend naar de bureau van mijn baas, vraagt "hij is niet hier?". Klopt, als zijn stoel leeg is, is hij niet hier. Geen veel te sterke koffie. Geen koffie zetten als er geen is, een kwartiertje later om een tas gaan en vaststellen dat ze alweer op is en dat niemand de moeite deed om nieuwe te zetten.
Wat wel? Op een uurtje ongestoord afwerken waar je normaal twee uur over doet (als je geluk hebt). En de koffie natuurlijk, die is helemaal anders.
Tevreden groeten,
Vie
Wat wel? Op een uurtje ongestoord afwerken waar je normaal twee uur over doet (als je geluk hebt). En de koffie natuurlijk, die is helemaal anders.
- Zelfgemaakt, dus de verhouding gruis en water is exàct zoals ik ze graag heb.
- Zelf gekocht en héérlijk van smaak. Vandaag geniet ik van Mokabon Mysore.
Het is trouwens een belevenis voor alle zintuigen om in de Mokabon je koffie te gaan halen. De geur die vrijkomt als ze de bonen malen voor je bestelling is subliem. - De tas. Van een respectabel formaat, ongeveer dubbel zo groot als die op het werk.
- De lepel. Op het werk gebruiken we plastic roerstaafjes. Nodeloos te vermelden dat het geproduceerde geluid bij roeren mijn goedkeuring niet wegdraagt. Slecht voor het milieu ook, zo'n wegwerpstaafjes.
- De speculoos. Mmm lekker in de koffie gesopt.
Tevreden groeten,
Vie
woensdag 15 december 2010
Koffie op het werk
Als iemand me zou vragen of ik mijn koffie graag sterk drink, zou ik het geen seconde te hoeven overpeinzen. Dat is écht het punt niet. Natuurlijk hou ik van een stevig tasje, en heb ik een grondige hekel aan water met een vaag koffiesmaakje. Je weet wel, water die qua kleur enige gelijkenis vertoont met afwaswater dat net gebruikt werd om een grillpan te reinigen.
Sterke koffie: helemaal pro.
Maar net zoals alle goede dingen in het leven zijn er grenzen.
Vandaar: waarde collega’s, twee schepjes (het is een schepje die eerder de titel ‘schep’ verdient) is ruim voldoende. Ik versmaad niet snel een kopje maar deze namiddag, liefste bureau-buren, kreeg ik jullie brouwsel niet door mijn keel.
Ik moet enige nuance aanbrengen: ik ben de koffiezetters zeer dankbaar. Wij koffiezetters moeten samenspannen. Een aantal van de gewaardeerde collega-koffiedrinkers slaagt er namelijk in om steeds de laatste tas uit de kan te nemen, zonder nieuwe koffie te maken. Koffiegoïsten, als het ware.
Stel dat er een leven na de dood is, die bestaat uit een hemel en een hel (en een grijze zone voor de matige zondaars die hun buurvrouw begeren of iets dergelijks, het vagevuur), dan vliegen deze koffiegoïsten volgens mij linea recta Beëlzebubs barbecue op.
En in afwachting van dit afterlife is er natuurlijk good old karma. Als u na een regenbui op een losliggende stoepsteen trapt en uw broek is doornat, denk dan terug aan die keer dat u de laatste koffie nam zonder een nieuwe kan te zetten. Ik hoop dat de tas gesmaakt heeft.
Groot is mijn blijdschap als de koffie niet op is.
Groter is mijn ontsteltenis als het goedje in de kan niet te zuipen blijkt.
Vandaar mijn vriendelijk – maar dringend – verzoek: twee schepjes.
Enough is enough.
dinsdag 14 december 2010
Abonneren op:
Posts (Atom)

