Gisteren leerden we dat koffie voor de kleinsten onder ons perfect kan (zij het dan een koffie die - contradictorisch genoeg - geen koffie bevat). Wie er blijkbaar geen koffie mag drinken: de mama's. Het u allen welbekende (?) tijdschrift 'Breastfeeding Medicine' schrijft dat moeders die hun kind borstvoeding geven beter kunnen opletten met hun cafeïne-inname. Een teveel zou namelijk kunnen leiden tot prikkelbare en rusteloze baby's.
Hé maar... Prikkelbare en rusteloze baby's? Men bedoelt, baby's die af en toe huilen en niet de hele nacht doorslapen...?
Euh... Bestaan er dan andere?
Moeders, drink met gerust hart uw kopje. De goede verstaander heeft het al door. Dit is duidelijk het werk van de anti-koffie-lobby. Snood. Maar iets te doorzichtig. Wees op uw hoede, liefste lezer. Het anti-koffiecomplot ligt overal op de loer.
So to all you baby mommas: no worries. And bottoms up!
De queeste naar het perfecte Gentse koffiehuis en andere koffiegerelateerde kwesties, oftewel project Witawitac.
woensdag 22 februari 2012
dinsdag 21 februari 2012
It's coffee, baby!
De nieuwste rage in koffieland: de ‘babyccino’. Het betreft een cafeïnevrije koffie-lookalike voor kinderen of zelfs baby's. Hipcats kunnen nu dus ook hun kleine spruit een bobo*-uitstraling aanmeten.
Dit vroegtijdig faciliteren van koffiegewenning kunnen wij natuurlijk enkel toejuichen. Ook de koffie-industrie ziet de voordelen ervan: de Londense Starbucksfilialen delen het kinderdrankje naar verluidt zelfs gratis uit (... en koesteren alvast toekomstvisioenen van rinkelende kassas op het ogenblik dat de kids kapitaalkrachtig en onherroepelijk koffieverslaafd zijn).
*bobo = bourgeois bohémien
Dit vroegtijdig faciliteren van koffiegewenning kunnen wij natuurlijk enkel toejuichen. Ook de koffie-industrie ziet de voordelen ervan: de Londense Starbucksfilialen delen het kinderdrankje naar verluidt zelfs gratis uit (... en koesteren alvast toekomstvisioenen van rinkelende kassas op het ogenblik dat de kids kapitaalkrachtig en onherroepelijk koffieverslaafd zijn).
*bobo = bourgeois bohémien
maandag 20 februari 2012
Must-taste
Op zaterdag 31 maart strijkt de Invasie neer in het KASK in Gent. Naast the latest must-haves voor hipsters vind je er deze editie tevens ZWART temporary coffee lab. Nooit van gehoord? Hoeft ook niet. Als je op hun site het volgende leest "To say that we are passionate about coffee would be an understatement. Coffee is pretty much it for us.", denk ik dat je genoeg weet.
Dus:
Dus:
Ga.
Proef.
Geniet.
donderdag 16 februari 2012
vrijdag 5 augustus 2011
Neurose rondom (en in) mij. (Maar toch vooral 'rondom')
Wat als het zonnig was geweest tijdens de Gentse Feesten? Wat zou je doen als je je benen verliest in een vreselijk ongeluk? Of als je helemaal verlamd was, zou je nog willen leven? Wat als je een superkracht mocht kiezen, welke zou het zijn? Had je 10 miljoen, wat zou jij dan doen (allemaal in koor: een feestje bouwen en je geld opdoen). Wat als rood groen was en groen rood en oranje pimpelpaars? Wat als zelfstandigen ambtenaren waren? Wat doe je als morgen de laatste dag van je leven is? Wat als we elkaar hadden leren kennen op café? Wat als ik het stofzuigen deze keer oversla (het wordt toch weer vuil)? Wat als de hominiden nooit het nut van hun opponeerbare duim ontdekt hadden? Wat als je je baas eindelijk vertelt dat hij keihard uit zijn bek stinkt? What if god was one of us? Wat als de ijskappen smelten door de opwarming van de aarde, het waterpeil stijgt en Brugge onder water loopt? Blub blub. Wat als je ongeneeslijk ziek zou zijn (en zou je 't willen weten)? Wat als er buitenaards leven in het heelal is? En wat als ze het op ons gemunt hebben?
Wat als alles anders was en niets hetzelfde?
En nu komt de lastigste. Wat als alles exact is zoals het is? Wat doe je dan? En opgepast, deze strikvraag laat geen grootspraak toe, geen gewaagde hypothetische reacties. Geen should've would've could've. Geen excuses en nergens om je te verstoppen (...7 ...8 ...9 ...10, wie niet weg is, is gezien!).
Wat als je straks gaat slapen, en bij het opstaan blijkt dat alles is wat het is?
Wat als alles anders was en niets hetzelfde?
En nu komt de lastigste. Wat als alles exact is zoals het is? Wat doe je dan? En opgepast, deze strikvraag laat geen grootspraak toe, geen gewaagde hypothetische reacties. Geen should've would've could've. Geen excuses en nergens om je te verstoppen (...7 ...8 ...9 ...10, wie niet weg is, is gezien!).
Wat als je straks gaat slapen, en bij het opstaan blijkt dat alles is wat het is?
maandag 16 mei 2011
donderdag 5 mei 2011
maandag 20 december 2010
Koffiesapje
Yum yum vanaf nu brengt de koffieplant ons niet enkel zijn caffeïn goodness via de bonen, maar ook via de bessen! Voor diegen onder jullie die, net als ik, meteen denken: "where can I get O.N.E.?" heb ik wat slecht nieuws: voorlopig valt het goedje enkel te krijgen in de VS...

Read more? Klikken dan.
Strangest Coffee Spinoff
In case you just can't get enough coffee from coffee, here's a way to drink it as juice. Drawn from the berry that houses the green coffee bean, this juice is sweetened slightly with strawberry puree. If you want to eat your coffee too, Caffe Acapella makes the world's only coffee bar, which looks like chocolate but is made from coffee.
Read more? Klikken dan.
vrijdag 17 december 2010
Koffie thuis
Ah, heerlijk. Een dagje van thuis uit werken. Even geen collega's die 'gewoon kort iets moeten vragen' en dan een halfuur blijven doorbomen (ook al vraag je of ze over een uurtje terugkomen omdat je dringend iets moet afwerken). Geen (of minder) telefoontjes. Geen lawaai van bureaugenoten die overleggen. Niemand die, wijzend naar de bureau van mijn baas, vraagt "hij is niet hier?". Klopt, als zijn stoel leeg is, is hij niet hier. Geen veel te sterke koffie. Geen koffie zetten als er geen is, een kwartiertje later om een tas gaan en vaststellen dat ze alweer op is en dat niemand de moeite deed om nieuwe te zetten.
Wat wel? Op een uurtje ongestoord afwerken waar je normaal twee uur over doet (als je geluk hebt). En de koffie natuurlijk, die is helemaal anders.
Tevreden groeten,
Vie
Wat wel? Op een uurtje ongestoord afwerken waar je normaal twee uur over doet (als je geluk hebt). En de koffie natuurlijk, die is helemaal anders.
- Zelfgemaakt, dus de verhouding gruis en water is exàct zoals ik ze graag heb.
- Zelf gekocht en héérlijk van smaak. Vandaag geniet ik van Mokabon Mysore.
Het is trouwens een belevenis voor alle zintuigen om in de Mokabon je koffie te gaan halen. De geur die vrijkomt als ze de bonen malen voor je bestelling is subliem. - De tas. Van een respectabel formaat, ongeveer dubbel zo groot als die op het werk.
- De lepel. Op het werk gebruiken we plastic roerstaafjes. Nodeloos te vermelden dat het geproduceerde geluid bij roeren mijn goedkeuring niet wegdraagt. Slecht voor het milieu ook, zo'n wegwerpstaafjes.
- De speculoos. Mmm lekker in de koffie gesopt.
Tevreden groeten,
Vie
woensdag 15 december 2010
Koffie op het werk
Als iemand me zou vragen of ik mijn koffie graag sterk drink, zou ik het geen seconde te hoeven overpeinzen. Dat is écht het punt niet. Natuurlijk hou ik van een stevig tasje, en heb ik een grondige hekel aan water met een vaag koffiesmaakje. Je weet wel, water die qua kleur enige gelijkenis vertoont met afwaswater dat net gebruikt werd om een grillpan te reinigen.
Sterke koffie: helemaal pro.
Maar net zoals alle goede dingen in het leven zijn er grenzen.
Vandaar: waarde collega’s, twee schepjes (het is een schepje die eerder de titel ‘schep’ verdient) is ruim voldoende. Ik versmaad niet snel een kopje maar deze namiddag, liefste bureau-buren, kreeg ik jullie brouwsel niet door mijn keel.
Ik moet enige nuance aanbrengen: ik ben de koffiezetters zeer dankbaar. Wij koffiezetters moeten samenspannen. Een aantal van de gewaardeerde collega-koffiedrinkers slaagt er namelijk in om steeds de laatste tas uit de kan te nemen, zonder nieuwe koffie te maken. Koffiegoïsten, als het ware.
Stel dat er een leven na de dood is, die bestaat uit een hemel en een hel (en een grijze zone voor de matige zondaars die hun buurvrouw begeren of iets dergelijks, het vagevuur), dan vliegen deze koffiegoïsten volgens mij linea recta Beëlzebubs barbecue op.
En in afwachting van dit afterlife is er natuurlijk good old karma. Als u na een regenbui op een losliggende stoepsteen trapt en uw broek is doornat, denk dan terug aan die keer dat u de laatste koffie nam zonder een nieuwe kan te zetten. Ik hoop dat de tas gesmaakt heeft.
Groot is mijn blijdschap als de koffie niet op is.
Groter is mijn ontsteltenis als het goedje in de kan niet te zuipen blijkt.
Vandaar mijn vriendelijk – maar dringend – verzoek: twee schepjes.
Enough is enough.
dinsdag 14 december 2010
Enige input voor onze queeste
Een tijdje terug ondernam Jobat een gelijkaardige queeste als de onze. Hoe grondig men tewerk ging is niet helemaal duidelijk want enig verslag over de zoektocht, bijvoorbeeld onder de vorm van een blog (ik zeg maar iets), ontbreekt.
Heuglijk nieuws: drie van de vijf door Jobat verkozen koffiebars zijn... in Gent!
Zowel de Simon Says als één Barista (er zijn er meerdere) werden door ons al onderworpen aan een grondige keuring. Hierover later meer.
OR Espresso Bar... ? Bij deze wordt de bar toegevoegd aan het lijstje te bezoeken koffiehuizen.
De 5 beste koffiebars in Vlaanderen volgens Jobat
Heuglijk nieuws: drie van de vijf door Jobat verkozen koffiebars zijn... in Gent!
Zowel de Simon Says als één Barista (er zijn er meerdere) werden door ons al onderworpen aan een grondige keuring. Hierover later meer.
OR Espresso Bar... ? Bij deze wordt de bar toegevoegd aan het lijstje te bezoeken koffiehuizen.
De 5 beste koffiebars in Vlaanderen volgens Jobat
maandag 13 december 2010
Slow coffee culinair trendwoord van 2010
De Nederlanders hebben kennis van zaken. En een gevoel voor poëzie blijkbaar:
"Met slow coffee krijgt de versgemalen koffieboon alle tijd om zijn smaken aan het traag doordruppelende water mee te geven tot in het koffiekopje. Slow coffee is daarmee de sublimatie van een eetbewustzijn dat ooit begon met slow food en dit jaar ook door grote koffieschuivers als Douwe Egberts is opgepikt."
Meer van dat op onderstaande link:
http://www.horecaentree.nl/home/5963-Slow_coffee_culinair_trendwoord_van_2010.html
"Met slow coffee krijgt de versgemalen koffieboon alle tijd om zijn smaken aan het traag doordruppelende water mee te geven tot in het koffiekopje. Slow coffee is daarmee de sublimatie van een eetbewustzijn dat ooit begon met slow food en dit jaar ook door grote koffieschuivers als Douwe Egberts is opgepikt."
Meer van dat op onderstaande link:
http://www.horecaentree.nl/home/5963-Slow_coffee_culinair_trendwoord_van_2010.html
Gent en koffie
Twee van mijn grote passies in het leven: Gent en koffie. Beide ontstonden zeer aarzelend en met enige weerzin tijdens mijn studententijd, om later uit te groeien tot een diepgewortelde en onverwoestbare liefde.
Recent onstond de traditie (ja, een traditie kan recent zijn) om tweewekelijks samen met Deef een paar uurtjes te reserveren voor koffie en taart. Aangezien het in onze aard ligt (constructief) kritisch te zijn, begonnen we algauw de koffiehuizen, de taart en de koffie zelf te vergelijken. Geen nood, we kennen geen cijfers toe en laten de Likert-schaal voor wat ze is. De nadruk ligt op een kwalitatieve benadering en, hoe kan het ook anders bij een blog, het narratief.
Mysterieuze Deef - mijn partner in crime - de andere helft van deze folie à deux - zal binnenkort zijn intrede doen met enige bijdragen. Koffiegerelateerde bijdragen, hoe kan het ook anders. Hoewel ik eerlijk moet vermelden dat Deef af en toe durft afwijken van het rechte pad en al eens een chai nuttigt. Maar wie niet, hé?
Nadenkend over deze blog besefte ik dat koffie zo'n beetje een rode draad is door vele gebeurtenissen en conversaties. De irish coffee op de Gentse Feesten, uitgescholden worden voor koffiesnob (alsof dàt een belediging zou kunnen zijn), verwenkoffies met vriendinnen, onderweg naar een vriend twee dikke stukken taart ophalen, wetende dat er een dampend bakje troost klaarstaat, de zoektocht naar de ideale suikerpot, een bezoek aan starbucks in Londen, de Brusselse lunches die steevast eindigen in de Coffee Club, ...
Met andere woorden: verwacht u aan verslagen over gentse koffiehuizen, recensies van diverse koffiesoorten, koffie-anekdotes, koffieweetjes en nog veel meer.
En nu heb ik dorst gekregen, tot de volgende.
Recent onstond de traditie (ja, een traditie kan recent zijn) om tweewekelijks samen met Deef een paar uurtjes te reserveren voor koffie en taart. Aangezien het in onze aard ligt (constructief) kritisch te zijn, begonnen we algauw de koffiehuizen, de taart en de koffie zelf te vergelijken. Geen nood, we kennen geen cijfers toe en laten de Likert-schaal voor wat ze is. De nadruk ligt op een kwalitatieve benadering en, hoe kan het ook anders bij een blog, het narratief.
Mysterieuze Deef - mijn partner in crime - de andere helft van deze folie à deux - zal binnenkort zijn intrede doen met enige bijdragen. Koffiegerelateerde bijdragen, hoe kan het ook anders. Hoewel ik eerlijk moet vermelden dat Deef af en toe durft afwijken van het rechte pad en al eens een chai nuttigt. Maar wie niet, hé?
Nadenkend over deze blog besefte ik dat koffie zo'n beetje een rode draad is door vele gebeurtenissen en conversaties. De irish coffee op de Gentse Feesten, uitgescholden worden voor koffiesnob (alsof dàt een belediging zou kunnen zijn), verwenkoffies met vriendinnen, onderweg naar een vriend twee dikke stukken taart ophalen, wetende dat er een dampend bakje troost klaarstaat, de zoektocht naar de ideale suikerpot, een bezoek aan starbucks in Londen, de Brusselse lunches die steevast eindigen in de Coffee Club, ...
Met andere woorden: verwacht u aan verslagen over gentse koffiehuizen, recensies van diverse koffiesoorten, koffie-anekdotes, koffieweetjes en nog veel meer.
En nu heb ik dorst gekregen, tot de volgende.
xVie
Abonneren op:
Posts (Atom)



